Enschede Marathon door de ogen van Edwin Groenendaal

7 Almeloopers liepen vandaag de halve of hele Enschede Marathon. Onderstaand verslag van één van onze lopers:

Nog 4 weken en dan doe ik voor de 2e keer als loper mee aan de Roparun. De Enschede Marathon is altijd een mooi meetmoment om te kijken of ik er klaar voor ben. De hele week kijk ik er al naar uit, want waar ik de Halve van Hengelo als training beschouwde, is mijn plan om in Enschede een pr te gaan lopen. Doel is onder de 1 uur en 50 minuten. Maar……van de weersvooruitzichten word ik niet vrolijk, want het wordt warm! Het zal toch wéér niet! Ronald, mijn teamgenoot bij de Almeloopers, gaf nog de goede tip om zonder mouwen te gaan lopen. Op zaterdag had ik mijn startnummer al opgehaald, dus op zondag gelukkig geen stress daarover. Na een stevig ontbijt, vertrok ik naar Enschede. Mijn plan voor een goede tijd had ik al bijgesteld, dat werd ‘em niet met deze warmte. Onderweg naar de start kwam ik nog een paar bekenden tegen, we wensten elkaar succes. Het startschot ging en omdat ik maar in vak 1 b) was gaan staan kwam de meute mooi snel op gang. Ff rustig op gang komen dacht ik nog, pak je eigen tempo en laat je niet gek maken door anderen. Pfff toch wel warm schoot door mijn hoofd, maar gedragen door de vele toeschouwers gingen de eerste kilometers lekker snel voorbij. Het keerpunt in Glanerbrug is hectisch. Een collega moedigde mij aan en pal achter mij viel iemand. Gelukkig was er een waterpunt.

De waterbekers en sponzen werden door iedereen snel aangepakt. De kilometers 7 tot 14 waren niet de lekkerste om te lopen, want voor mijn gevoel kwam ik niet echt lekker in mijn ritme. De doorkomst in Lonneker was groots! Héél veel enthousiast publiek en op de harde beat liep ik verder. Ha daar staat Martin van Loo, ook een Almeloooper, en hij moedigt mij aan. Dat geeft toch altijd net weer een extra stimulans. De laatste 6 kilometers waren de lekkerste, want ik kon nog aardig wat loopers inhalen. Bij kilometer 19 werd pal voor mij een man onwel en door 2 andere hardlopers ondersteund en op het gras gelegd….beelden van een aantal jaren geleden schoten door mijn hoofd. Toen reden, ook bij dezelfde hitte, de ambulances af en aan. Nog 1,5 km en het wordt mentaal moeilijker, pff was ik er maar! Een laatste bocht naar rechts en dan nog ca 300 meter rechtdoor naar de finish. Een klein sprintje kon ik nog inzetten en met 1 uur en 52 minuten kon ik tevreden zijn. En andere keer maar weer die poging voor een pr, maar ik ben in ieder geval klaar voor de Roparun!

Edwin Groenendaal